Lewa ręka
Cześć ! Mam taki mały problem. W sumie nie taki mały. Mianowicie nie wiem co mam zrobic z lewą ręką jak gram jakieś jazzowe evergreeny. Próbowałem naśladować różnych jazzmanów np: Oscara Petersona ale moim zdaniem nie brzmi to tak jak on gra. Grałem np: pryme i septyme wtedy kiedy była funkcja C7 i nawet dosyć to brzmiało ale to jeszcze nie to. Umie walking ale nie moge go grać cały czas.

Nie wiecie może jak się kładzie jakieś funty w lewej ręce tak żeby to brzmiało i jednocześnie nie było puste (tak jak ta pryma i septyma C7). Nie ma ktoś jakiegoś schematu do jakiegoś standardu w nutkach a nie tylko linie melodyczną tak jak we wszystkich zapisach nutowych standardów. Prosze o pomoc. Z góry dzięki

     

  Kogo uważacie za najlepszego pianistę jazzowego? :)
ja jakoś nie umiem określić kto może być najlepszy. każdy ma swój własny styl, najlepszy w jego fachu, nie można wybrać najlepszego.

podobają mi się nagrania Oscara Petersona, Reda Garldanda, Eldara (ale tylko z płyty. widziałem jakieś nagranie na żywo i nie mieścił mi się w głowie jego jazz), oczywiście Hiromi Uehara , Michel Petrucciani...
na takim poziomie jestem, ale wiadomo, że jeżeli jest się słuchaczem jazzu, to trudno nie być wciąż na etapie poznawania... ta lista się poszerzy bardzo szybko

  Muzyka do cygara
Ja natomiast na codzien slucham wswzelkiej masci metal np Dimmu Borgir , ale do palenia tylko Jazz lub blues. z tego pierwszego polecam Oscar Peterson trio mozna sie bosko odprezyc
Chociaz czasem do cygarka wchodzi mi Brujeria, to taki maczeta metal ryczany po hiszpansku, pasuje szczególnie do jakiegos piekielnie mocnego cygarka

  Czego słuchacie?
dostalem ostatnio taka plyte z mypyczy...
byla mi dana ze wzgedu na jakis fajny projekt Jing Chi, ale on mnie znudzil... i wynalazlem nazwisko Victora Wootena... genialny czlowiek... nikt tak nie wymiata na basie... po prostu szybkosc, precyzja i naprawde fajne melodie... po prostu... czlowiek gra wszystko na jednej sciezce, a brzmi to jakby tam byly bas gitara i bongosy... a to tylko bas... grany dwoma rekami... przez malego, grubego czarnucha o serdelkowatych palcach... genialne...
ale ja nie o tym....
chcac sobie znalezc tego Wootena w otwarzaczu mypycyz sluchawkowym i nie znajac numer albumu wpadalem na inne albumy... nie podpisane... i nagle... olsnienie...
cichy brzdek fortepianu... taki a'la lata 30te... i takie tez brzmienie... w tle cichutki kontrabas... po prostu mnie olsnilo... sluchalem jednego utworu w kolko... CUDO...
i co to jest? Oscar Peterson.. plyta "jazz 'round midnight"... PRZEPIEKNE w kazdym calu... jezeli ktos lubi fortepian, a zwlaszcza jazz fortepianowy to na pewno rozplacze sie tego sluchajac...
ciekawostka: utwor wykorzystano w filmie "Pafnucy: historia prawdziwa"

     

  VA - Verve Jazz Masters (59CD) [EMU]

Tremendo POST DIMON !!!!
Muchas Gracias !!!!!

alguna recomendación para empezar?


si...Entrale a este...
VERVE JAZZ MASTERS 20 INTRODUCING JAZZ MASTERS
==============================================

VJM20 Introducing Jazz Masters 01 - Louis Armstrong - Just One Of Those Things
VJM20 Introducing Jazz Masters 02 - Oscar Peterson - Woody 'n You
VJM20 Introducing Jazz Masters 03 - Sarah Vaughan - Lullaby Of Birdland
VJM20 Introducing Jazz Masters 04 - Dizzy Gillespie - Tour De Force
VJM20 Introducing Jazz Masters 05 - Stan Getz - The Girl From Ipanema
VJM20 Introducing Jazz Masters 06 - Duke Ellington - Diminuendo In Blue And Blow By Blow
VJM20 Introducing Jazz Masters 07 - Chick Corea - Captain Marvel
VJM20 Introducing Jazz Masters 08 - Ella Fitzgerald - Ev'rything I've Got
VJM20 Introducing Jazz Masters 09 - Wes Montgomery - Impressions
VJM20 Introducing Jazz Masters 10 - Nina Simone - Love Me Or Leave Me
VJM20 Introducing Jazz Masters 11 - Charlie Parker - Star Eyes
VJM20 Introducing Jazz Masters 12 - Bill Evans - Here's That Rainy Day
VJM20 Introducing Jazz Masters 13 - Dinah Washington - What A Diff'rence A Day Made
VJM20 Introducing Jazz Masters 14 - Erroll Garner - Misty
VJM20 Introducing Jazz Masters 15 - Billie Holiday - A Fine Romance
VJM20 Introducing Jazz Masters 16 - Count Basie - April In Paris

  Jazz
Czy ktos z Was interesuje sie Jazzem ?
Ja slucham roznych rodzajow jazzu.

Moi ulubieni wykonawcy, to:
Keith Jarrett ( http://pl.youtube.com/watch?v=HPqK1JJOFxw )

E.S.T. - Esbjorn Svensson Trio ( http://pl.youtube.com/watch?v=5mr9Ahdvpbo)
Jimmy Smith ( http://pl.youtube.com/watch?v=9Wd4INfT1Nk )

Oscar Peterson ( http://pl.youtube.com/watch?v=nKKpoCy0a5Y )

  Jazzowe albumy wszechczasów
Cześć. Witaj na forum.

Stary, to trudne zadanie wymieć Ci tak w jednym momencie 30 płyt. Chyba, że będziemy Ci to robić stopniowo. Każdy poda po parę tytułów, może się jakieś powtórzą.

Ja polecę Ci moje ulubione, jeśli chodzi o ten gatunek.

Miles Davis "Bitches Brew",
Oscar Peterson "Night Train",
Don Byron "Bug Music",
Pat Metheny "As falls wichita so falls wichita",
Frank Sinatra "Songs for young lovers" (myślę, że chyba można to podczepić pod jazz),
Portico Quartet "Knee-Deep in the North Sea" (moc!),
Herbie Hancock "Thrust" i "River: The Joni Letters",
i żeby był polski akcent to dodam jeszcze "Fusion" Michała Urbaniaka i "Bosonossa and other Ballads" Tomasza Stańki.
Ostatnia płyta Leszka Możdżera też nawet przyjemna.

  mp3 blogi
http://hhborg.blogspot.com/ - nowy adres hip hop bootleggers

http://musicadobem.blogspot.com/ - jazz, soul (stan getz, oscar peterson, ella, isaac hayes, freddie hubbard, motown..)

  Muzyka
głównie pop... Uwielbiam boysbandy. Zwłaszcza US5 i BSB



nie no, respekt
pokolenie JP2, 18L, 52Debiec...zabiliście mnie

Piano Jazz - Oscar Peterson (ale koleś wymiata!!!)
Nobuo Uematsu - genialne kawałki z Finala VIII w wersji fortepianowej
Buena Vista Social Club - jak najbardziej 100% Cubana music (z tego to jest cała masa innych, ale nie wiem czy jest sens wymieniać)

nie wiem czy ktoś z was wie o czym mowa...


  Najlepsza płyta jakiej słuchaliście-muzyka której słuchacie
Bach, Bach, Bach…

A czy ktoś jeszcze słucha jazzu ? Charlie Parker, Lennie Tristano, Dizzy Gillespie, Art Blakey, Ornette Coleman, John Coltrane, Miles Davis, John Zorn, Tomasz Stańko i wielu, wielu innych.



Oczywiscie i jak najbardziej:
Oscar Peterson, Dexter Gordon, Joshua Redman, Joe Henderson, Miles D. Terence Blanchard, Dave Brubeck, Wynton Marsalis i wielu innych wilelkich tego świata

  Leszek Możdżer
Brzmi mi to bardzo materialistycznie... Czy na pewno muzykę da się zmierzyć matematycznie? Można by spróbować liczyć np. patenty jazzowe i patenty techno wykorzystane w danym utworze i je porównać, ale wszyscy wiemy, że nie do końca da się to sprawdzić. 100% wyniku nigdy nie będziemy mieć...
Myślę, że zależy to tak że od tego, kto jaką muzykę wykonuje. Jeśli powiedzmy Oscar Peterson (mówię czysto teoretycznie;)) wkleciłby w swoją muzykę elementy techno, zdecydowanie nazwałbym to "Jazz z elementami techno". Jednak jeśli powiedzmy Dj Kostek by wklecił solówkę jazzową fortepianu w utwór techno, byłoby chyba odwrotnie, nawet jeżeli oba utwory brzmiałyby tak samo. Jest to rzeczywiście, subiektywne podejście do sprawy, ale człowiek już tak chyba ma...

  Technika? To tylko Marian...!
Technika zabójcza. Zastanawia mnie tylko, jak poradziłby sobie z repertuarem klasycznym, bo jak dla mnie w tym nagraniu prócz techniki nie ma nic więcej...


Sorry, ale to kompletnie chore pytanie! Poradziłby sobie z klasyką tak samo jak Grimaud z popem, a Doda z arią Rozyny...

Ojejku! Skąd Wam takie myśli przychodzą do głowy...?! Z Kubicy też byłby lichy taksówkarz, a z Himilsbacha zupełnie nędzny Hamlet; już prędzej Omlet...

Pozdrawiam z głębi (zadziwienia...)

PS Czy ktoś z Was kiedy słyszał Oscara Petersona ( http://www.youtube.com/watch?v=cIkQNti8_EU ) grającego Mozarta? A tę KOBIETĘ w repertuarze kabaretowym - http://www.youtube.com/watch?v=Z9nrtFkj6Bo (tego proszę słuchać na klęczkach... - inaczej muzykom nie wypada...!)

podoba mi sie Twoja odpowiedz , pytanie tej kolezanki brzmi

" ladnie Pan maluje płot w ogrodzie - ale czy poradził by sobie Pan z malowaniem obrazu na płotnie ? bo przeciez jest Pan malarzem "

Pianista gra to co lubi , gdyby kochal klasykę gralby pewnie caly czas Mozarta i Beethovena itp ... ale skoro lubi improwizowac to improwizuje

są tez tacy pianisci którzy to łączą np . barok z improwizacją np

Jacques Loussier

wiecej o jazzie na fajnym stricte jazzowym forum

www.jazz-forum.pl

pozdrawiam
M

  Koncerty
Antônio Carlos Brasileiro de Almeida Jobim, znany również jako Tom Jobim (ur. 25 stycznia 1927 w Rio de Janeiro, zm. 8 grudnia 1994 w Nowym Jorku) – brazylijski muzyk, kompozytor, aranżer, wokalista oraz jeden z twórców stylu bossa nova.Był jednym z najbardziej wszechstronnych kompozytorów muzyki popularnej XX w. Muzyka stworzona przez Jobima stała się inspiracją dla wielu artystów, nie tylko z kręgu jazzu. Z jego kompozycji korzystali m.in. Astrud Gilberto, Frank Sinatra, Ella Fitzgerald, Oscar Peterson, Herbie Hancock, Chick Corea, Toots Thielemans, Tony Bennett, Jimi Hendrix, Rosemary Clooney, Diana Krall, Jane Monheit, jak również Sting i George Michael.Kluczem do muzycznego świata anglojęzycznego był duet Antonia z amerykańskim saksofonistą jazzowym Stanem Getzem.W roku 1970 Carlos Santana na płycie “Caravanserai" umieścił swoją wersję utworu kompozytora - “Stone Power", a w 1996 roku wydano okolicznościowy CD "The Antonio Carlos Jobim Songbook". Ostatni album "Antonio Brasileiro" został wydany już po jego śmierci.

http://pl.youtube.com/watch?v=6Xx4tQK5lVw

  Pianiści bluesowi
Z oglądanych w kraju pewnie Champion Jack Dupree podczas jednej z pierwszych edycji Olsztyńskich Nocy Bluesowy , również duży format.



Zdaje się, że pierwszej (1984). Ja również go cenię - także ze względu na oryginalne zachowanie. Ponadto zmarłego niedawno Floyda Dixona.
Muszę przyznać, że ponad stricte bluesowych pianistów stawiam pianistów jazzowych "czujących bluesa" lub też, jak ja to nazywam, "mających szacunek do bluesa" (np. Kenny Drew, Oscar Peterson).

  Jazz
ja polecam "my favourite things" w wykonaniu John'a Coltrane'a http://pl.youtube.com/watch?v=I_n-gRS_wdI&mode=related&search=
oraz "Take Five" Dave Brunbeck http://pl.youtube.com/watch?v=DDOgYw5-pNs - to jest dla mnie kwintesencja Jazzu

Poza tym: Duke Ellington, Miles Davis, Michel Petrucciani, Eddy Louis, Herbie Hancock, Keith Jarret, Oscar Peterson, Thelonius Monk.

  03-24.04.2009 - AT THE JAZZ CLUB POD FILARAMI - Gorzów
GORZÓW JAZZ CELEBRATIONS - AT THE JAZZ CLUB POD FILARAMI

3 kwietnia
projekt z udziałem

DAVE KIKOSKI - fortepian
whttp://www.davekikoski.com

GARY NOVAK - perkusja

GARY NOVAK - współpracował z między innymi z Bob Berg, Chick Corea, Alanis Morissette, Ozzy Osbourne, Steve Tavaglione, George Benson, Chris Chaney, Alanis Morisette, Robben Ford ,David Sanborn ,George Benson ,Chaka Khan ,Dave Weckl ,John Patitucci ,Maynard Ferguson , Frank Gambale

www.garynovakdrums.com
http://www.drummerworld.c...Gary_Novak.html
GWIAZDY ŚWIATOWEJ GITARY

23 kwietnia
JOHN ABERCROMBIE
http://www.johnabercrombie.com/

24 kwietnia
ULF WAKENIUS
http://www.myspace.com/ulfwakenius

Genialny szwedzki gitarzysta, grający u boku m.in. Oscara Petersona, nominowany do nagrody Grammy za płytę “Love Is Real' poświęconą szwedzkiemu pianiście Esbjörnowi Svenssonowi

Szczegóły wkrótce.

  nał pleing, czyli czego teraz słuchasz
nie mogę przestać słuchać Downa. ale zaraz do Cortazara włączę sobie Coltrane'a z Ellingtonem lub z Theloniusem Monkiem. a propos - jak ma ktoś takie stare jazzy klasyczne, to niech zarzuci linkiem. mile widziani: Louis Armstrong, Oscar Peterson, Duke Ellington, Bill Evans, Thelonius Monk, Art Tatum, Count Basie... nie znam więcej klasyków poza Milesem, którego mam sporo. no, to zapodajcie coś proszę

  Trochę tak muzycznie...
Dawniej metal,punk,glam rock, progressive,obecnie " spokojniej " Vai, Satriani, Vinnie More,Steve Morse,Mike Stern,Joe Stump,Paul Gilbert,Al Pitrelli -czyli gitary, absolut ściany dźwięku RUSH, jazz- Vanessa Rubin,Stanley Clarke,Spyro Gyra,John Scofield,Miles Davis,Al Jarreau,Charlie Haden,Weather Report,Oscar Peterson,Allan Holdsworth
etc.etc. a także najpiękniejszy głos ostatnich 25 lat w muzyce pop Jennifer Rush, trochę zapomniana ale wielka 10 płyt to za mało jak na jej możliwości , osiadła na laurach ,odeszła ze sceny, a szkoda .
Z muzycznych widowisk polecam Michaela Flatleya "Lord of the Dance",
"Feet of Flames i ostatnie "Celtic Tiger" ,znakomita muzyka Ronana Hardimana ,rewelacyjna choreografia ,po prostu cacko, kto nie widział niech spróbuje.To tak po krótce bo muzyka to mój konik i mogę o tym długo pisać a że towarzyszy mi już od tak mniej więcej 40 lat to zacytuję tutaj Micka Jaggera ,który stwierdził,że:" przychodzi taki moment w życiu , że masz wrażenie że wszystko już kiedyś słyszałeś", coś w tym jest!

  CYNK - promocje, wyprzedaże, tanie płyty...
Lajtowy jazz - płyty po 17 zeta: Return To Forever, Chick Corea, A.C. Jobim, Oscar Peterson...

http://www.gigant.pl/html/index.asp?k=2&mod=mod_list&id=489092&tab=1F27213B31

  CYNK - promocje, wyprzedaże, tanie płyty...
Lajtowy jazz - płyty po 17 zeta: Return To Forever, Chick Corea, A.C. Jobim, Oscar Peterson...

http://www.gigant.pl/html/index.asp?k=2&mod=mod_list&id=489092&tab=1F27213B31



O, dzięki za informację .
Tak sobie przeglądam i... wszystko co mnie interesowało kupiłem po 2 dychy w Empiku myśląc, że zrobiłem genialny interes .

Warto też dodać, że jest promocja w e-sklepach na reedycje ECMów w serii Touchstone, które kosztuję po 30zł. Ja chyba sobie wezmę Ralpha Townera.

  Nasza Ulubiona MUZYKA
Moi muzyczni idole i wzorce do nasaldowania to amerykańskie komercyjne grupy z pograniczna pop-jazz: Toto, Chicago, Quincy Jones i jego produkcje. Ostatnio zasluchuję się w rewelacyjnego Micheala Buble (prod. David Foster). Do tego cała plejada jazzu, nie sposób tego wymienić: G.Benson, Al Jerraeu, Natalie Cole, Eva Cassidy, dobrze mi "smakuje" Smooth Jazz. Do tego dorzucę jeszcze instrumentalistów tj Oscar Peterson (piano), S.Grapelli (skrzypce) czy Andre Verchuren (akordeon) - mistrzowie świata na swoich instrumentach.
Całą "pop-rockówkę" z grubsza też słucham, najnowsze disco również i to dość dużo (tu gustuję nawet w techniawce np ATB. Disco słucham duzo, nawet więcej niż normalny czlowiek (m.in. z puszczania disco "żyję"

Co do polskiej muzyki - mam trudności w jej sluchaniu, gdyż najczęsciej instrumenty sa niedostrojone, wokalisci czasem są jakby z łapanki, spiewają czasem sepleniąc (robota studyjna wychodzi), złe miksy, ogolnie rzadko trafia się coś dobrego, a jesli juz to jest to komercja. Dobrze słucha się bandu Woobie-Doobie (Pilichowski, Dąbrówka, Olszak), Natalki, Górniaczki, Szczesniaka, paru rokowych kapel z Dżemem (tu jest artyzm i nic mi nie przeszkadza).

Na święta polecam: I'll Be Home for Christmas, White Christmas w wykonaniu Michaela Buble oraz te same utwory w innych produkcjach Davida Fostera. Ja się przy tym po prostu rozpływam....

  jak zacząć?
Cóż, nic na to nie poradzę, że bardzo lubię klasyczną klasykę, czyli jazzowe komunały ja zaczęłam od Louisa Armstronga i ciąglę czuję do niego słabość Ja poszerzyłam troszeczkę swoją wiedzę kupując skladanki z takimi wykonawcami jak: Ella Fitzgerald, Billie Holiday, Sarah Vaughan, Benny Goodman, Duke Ellington, Count Basie, Oscar Peterson itd itd można by jeszcze wymieniać. (skladanki serwują sporo nazwisk na raz , potem mozna przebierać w tych, które Cię zainteresowały) A potem "w miarę jedzenia apetyt rośnie" pojawił się Davis, Coltrane itd itd (apropos w każdym poście pojawia się Davis, oczywiście był genialny, ale ludzie to chyba nie cały jazz )

pozdrawiam

  Żyjący wciąż muzycy
czyli kogo "wielkiego" mamy jeszcze szansę zobaczyć na żywo.

Niech zacznę, z klasyki to
Herbie Hancock
Keith Jarrett
Oscar Peterson
McCoy Tyner
Ornette Coleman
Sonny Rollins
Wayne Shorter
Chick Corea

nie do końca wiem jak z koncertami Peterson'a lecz reszta z tego co kojarzę dalej występuje. Na Coleman'a i Chick'a się raczej bym nie wybrał, marzeniem jest usłyszeć Jarrett'a i Hancock'a: Herbie swego czasu był w Polsce, wówczas jednak nie wiedziałem co to jest ten jazz
Żywię skrytą nadzieję, że któregoś pięknego dnia ktos z ww. (oprócz OC i CC) zjawi się w naszym pięknym kraju (i nie np w Szczecinie) .

  Muzyka ^^
mostly i dont like nu metal, but i really hate Linkin park!!

Old metal rules: Iron Maiden, Metallica (master of puppets!!), Machinehead !!!!!!!, Prong etc

hiphop: Delinquent Habits, House of Pain, Abradab, MC Solaar, Los Orishas

Jazz: oscar peterson, Myles davis, Coltrane

Classic: Mendelsohn, Brahms, Chopin

further: Van Halen, buena vista s.c., Daft Punk, Tom Helsen!!!!, Tom Mcrae, David Gray

  Music Music Music!
lubie music, ale nie lubie dance, techno, trance, gabber, hardhouse/ style etc

moj list bands:

Metal

1. Machinehead
2. Metallica
3. Killswitch Engage
4. Rammstein
5. Merauder

Jazz

1. Oscar Peterson
2. John Coltrane
3. Ben Webster
4. Zoot Sims
5. Miles Davis

Singer/songwriter

1. Tom Helsen
2. Damien Rice
3. David Gray
4. Teitur
5. Tom Mcrae

Classic

1. Mendelsohn
2. Mozart
3. Brahms
4. Chopin
5. Vivaldi

Rap/hiphop

1. Mc Solaar
2. delinquent Habits
3. House of Pain
4. Los Orishas
5. Soon E Mc

  Moim kochani jakiej muzyki słuchacie--tylko szczerze!!!! :-)
no własnie zapomniałem dodac że też na te koncerty jazzowe chodziłem
(te w kosciele)
a propo. jakie znacie ciekawe zespoły jazzowe ?



Łoj jest ich b. duzo. Jeśli chodzi o jazz klasyczny to nieśmiertelny Miles Davis oraz Oscar Peterson. Bardzo lubie też Frediego Hubbarda, ale to już bardziej w stronę bluesa. Z polskich to bardzo lubię Anne Marię Jopek. Zdecydowanie moge też polecić wszystkie zespoły, które grały w Mrągowie. A może coś z fusion? Woobie Doobie tak na dobry początek

  Sprzedam winyle
Proponuje przykleic w ogole taki topic zeby nie bylo bałaganu

Mam troche jazzowych /easy listening i inne ,moze kogos zainteresuja:

Lista:

-Urbaniak - Fusion
-Urbaniak - Fusion III
-Jazz Jamboree 77 - Woody Herman Band
-Jazz Jamboree 77 Vol.1 Guido Manusardi..
-Niemen - nie wiem co za tytul ma ta plyta ,czerwona,pierwszy utwor Czlowiek jam niewdzieczny.
-Ella Fitzgerald - Basin Street Blues
-Jean Luc Ponty - kilka albumow
-Al Di Meola - Land of midnight sun
-Lenny White - Big City
-The Best of duke ellington
-Carly Simon - Spy
-Nahorny - Jej portet
-Al Jarreau - All fly home
-Wishbone Ash - Locked In
-Johny Winter -white hot blue
-Oscar Peterson/Niels Pedersen/Joe Pass
-Return to forever romantic warriors(chick corea)
-Manhattan Transfer - Brasil
-Average White Band - Feel no fret
-Edgar Winter - Entrance white trash
-Miles Davis - Miles Smiles(polskie wydanie)
-Miles Davis - At his extra special
-Miles Davis - Tutu
-Miles Davis - Star people
-Gentle Giant - Three Friends(rock progresywny,rzadkosc)
-Al Jarreau- Look to the rainbow live in europe
-Keith Jarret - Eyes of the heart

80% Plyt w idealnym stanie.

Plyty wystawiam tez na allegro wiec moga zejsc jak cos..Wiecej info na priv.

  Muza relaksacyjna - szukam
or jazz: try Oscar Peterson

or singer/songwriter: try David Gray, Tom Mcrae

  Zmarł legendarny pianista jazzowy


W wieku 82 lat zmarł legendarny pianista jazzowy Oscar Peterson, który przez wiele dziesięcioleci zadziwiał świat swoją wirtuozerską grą.



Jak poinformowała kanadyjska telewizja CBC, Peterson zmarł w niedzielę w swoim domu w Mississauga, na przedmieściach Toronto. Burmistrz Mississauga, Hazel McCallion, powiedziała, że przyczyną zgonu była niewydolność nerek. Dodał, że stan zdrowia Petersona pogarszał się już od kilku miesięcy.

Artysta, znany zwłaszcza z wykonywanych z niezrównanym mistrzostwem utworów swingowych i pełnych temperamentu improwizacji, pozostawił ponad 200 albumów płytowych. Zdobył ośmiokrotnie "muzycznego Oskara" - nagrodę Grammy, w tym ostatni raz w 1997 r. za całokształt twórczości. Swój pierwszy singiel Peterson nagrał w wieku 19 lat. W ciągu trwającej prawie 70 lat kariery, Peterson grał w towarzystwie praktycznie wszystkich największych muzyków i wokalistów jazzowych - Dizzy Gillespiego, Charlie Parkera, Duke Ellingtona,Counta Basiego, Nat "King" Cole'a i Elli Fitzgerald.

Kanadyjska "Hala Sławy" zamierzała uhonorować go swoją nagrodą w przyszłym roku.

Peterson urodził się 15 sierpnia 1925 r. na ubogich przedmieściach Montrealu. Jego ojciec Daniel, z zawodu tragarz na kolei, był muzykiem-samoukiem i on przekazał synowi zamiłowanie do muzyki.

Mały Oscar uczył się początkowo gry na trąbce i na pianinie. Z tego pierwszego instrumentu musiał jednak zrezygnować na rzecz pianina, po tym jak zachorował na gruźlicę.

Pierwszy konkurs, zorganizowany przez radio CBC, wygrał w wieku 14 lat. Światową karierę rozpoczął jednak dopiero w 1949 r. kiedy wystąpił w nowojorskiej Carnegie Hall. Koncert ten umożliwił mu odbycie tournee po USA i Europie.

Artysta zawsze podkreślał swoje kanadyjskie korzenie, chociaż czasami był mylony w swojej ojczyźnie z graczem w futbol amerykański o takim samym imieniu i nazwisku.

ja nie kojarzę, ale w komentarzach wyczytałam, że to właśnie Oscar Peterson był kompozytorem utworu, który był czołówką programu "Klub sześciu kontynentów"

  Discografia Louis Armstrong [Mp3].iso
[size=24]Discografia Louis Armstrong [Mp3].iso[/size]

Plik [b]Discografia Louis Armstrong [Mp3].iso[/b] jest tylko linkiem dla programu Torrent nie jest to dana aplikacja lub plik, dokument, itp. Posiadanie linków Torrenta nie łamie prawa a ściągane za ich pomocą programy należy usuwać po upływie 24 godzin.

[size=18]Download[/size]

[size=18]Opis[/size]
[code]Discografia Louis Armstrong

Comparte zonatorrent
Idioma: English
Genero: Jazz
Formato: Mp3

Quemar la ISO o bien extraer con Winrar,saludos

Informaci≤n general

Nombre
Louis Daniel Armstrong
Alias Satchmo, Pops

Nacimiento
4 de agosto de 1901

Origen
Nueva Orleans, Louisiana

Muerte
6 de julio de 1971

GĂŠneros
Jazz

Ocupaciones
Trompetista, Vocalista

Instrumentos
Trompeta, Voz

Periodo de actividad
1901?1971

Dar las gracias desde el Staff de zonatorrent a todos aquellos que han colaborado con sus descargas.

Discografia

Clarence Williams' Blue Five and more (1923-1926)
Hot Five Seven
History N. 12 - Harlem Stomp
History N. 13 - Among My Souvenirs
History N. 15 - La Vie en Rose
Jazz In Paris 1 - Best Live Concert
Jazz In Paris 2 - Best Live Concert
Jazz In Paris 51 - Louis And Friends
Lets fall n love (Jazz Club Legends)
Louis And The Angels
Louis And The Dukes of Dixieland
Louis And The Good Book (1958)
Louis Armstrong - Louis Armstrong
Louis Armstrong Plays W.C.Handy ) (1954)
Pure Gold (1992)
Satch plays fats (1955)
The Cmplete Ella And Louis On Verve
The Definitive Collection (2006)
The Hot Fives & Hot Sevens
The very best CD1 - alb.compl
The very best CD2 - alb.compl
The Best of Dixieland
Verve Silver Collection (1957)
West End Blues
What a wonderful world
Wild Man Blues (2002)
Louis Armstrong & His All Stars (1955) - Historic Barcelona Concerts At The Windsor Palace - Vol 2
Louis Armstrong meets Oscar Peterson
Satchmo - What A Wonderful World
St. Louis Blues
My Greatest Songs
Louis Armstrong - What A Wonderful World (Remastered 2004)
Ella Fitzgerald, Frank Sinatra & Louis Armstrong - Heaven
[/code]
[size=18]Info[/size]
[code]Seeders: [color=green]0[/color]
Leechers: [color=red]0[/color]

Pliki: 1
Rozmiar: 2.8 GiB (3009323008 Bytes)
Załadowany: 2008-05-24 11:34:20 GMT
Przez: webchellacity2
[/code]
Aby prawidłowo otworzyć plik [b]Discografia Louis Armstrong [Mp3].iso[/b] powinieneś zainstalować klienta sieci p2p.

  Jaki gatunek muzyki lubisz najbardziej
Ostatnio zasłuchuję się w Oscarze Petersonie. Muszę zerwać z Paulem Banksem...dobija mnie...A tak - słucham sobie jazzu, oddaję się mojemu hobby i gadam do kota

  Kacik fanow: jazz
Adam Makowicz (naprawdę Adam Matyszkowicz)

Prawie 70-cio letni pianista jazzowy i klasyczny, Polak mieszkający w Kanadzie, jeden z najwybitniejszych pianistów jazzowych świata klasą nawiązujący do np. A. Tatuma.

Po wojnie studiował klasę fortepianu w konserwatorium w Krakowie, ale podobno pod wpływem komunizmu zwrócił się ku formie bardziej swobodnej - jazzowi (choć klasycznemu repertuarowi, Chopina, Irvinga, Gershwina pozostał wierny po dziś dzień). Po śmierci Stalina w 1956 związał się z klubem jazzowym Helikon w Krakowie. Grał wtedy z T. Stanką (Jazz darlings), później z innymi znanym muzykami jazzowymi w Polsce (także Novi Singers – płyta Novi in Wonderland). Grał także z orkiestra Duka Ellingtona.

W latach 70-tych odbywa tourne po USA, odnosi sukcesy w Nowym Jorku, wtedy już zwrócił się ku solowym występom i do tej pory gra głownie takowe. Pod koniec lat 70-tych wraca do USA, gdzie po wprowadzeniu stanu wojennego przyłącza się do inicjatywy "Let Poland Be Poland" – programu telewizyjnego dla Polski (głownie z udziałem polityków z całego świata). Drogę powrotna do kraju ma zamkniętą. Pozostaje na kontynencie amerykańskim, później przenosi się do Kanady (Toronto). Wielokrotnie występował w Carnegie Hall (raz zaprosił L. Możdżera, płyta Makowich vs Mozdzer at Carnegie Hall), grał i gra z najwybitniejszymi muzykami jazzowym świata.

Występuje zarówno solo, jak i z orkiestrami symfonicznymi czy składami jazzowymi, łącząc muzykę różnych okresów i stylów – najwierniejszy jest jazzowi. Od kilku lat przyjeżdża co roku do Polski, gdzie najczęściej w małych klubach prezentuje muzykę mi. Gershwina...

Wybrane płyty to Adam – pierwsza jego płyta nagrana w USA, A Tribute to Art Tatum, z racji miejsca należy wspomnieć Swiss Encounter--James Morrison-Adam Makowicz at the Montreux Jazz Festival. Jego strona WWW.

Probki jego wykonań: Just One Of Those Things czy I Know That You Know z płyty poświęconej A. Tatumowi.
Makowicz posiada niezwykłą zdolność panowania nad fortepianem w całej skali, wspaniałym swingiem, niepowtarzalna linia melodyczna, podobnie jak niedawno zmarły Oscar Peterson.

Jako, że Makowicz należy do najwybitniejszych przedstawicieli polskiego i światowego jazzu (jest jeszcze kilku o których zapominać nie należy!) wydaje mi się, iż przez respekt i szacunek do jego talentu i pracy nie można go pominąć w historii Polskiego jazzu.

  Oscar Peterson odszedł
23. grudnia w nocy zmarł jeden z najwybitniejszych pianistów jazzowych

  Supreme Team (Madlib + Karriem Riggins)
Supreme Team - Madlib and Karriem Riggins

By Eothen "Egon" Alapatt

I recently spoke to Madlib about Karriem Riggins, an old-school Dilla / Roots / Badu / Common collaborator (and drummer for Diana Krall) whom Madlib is working with on a new project called Supreme Team.

Egon: How did you first hook up with Karriem?

Madlib: Through Jay Dee. I met him when I went to Detroit to work on the MCA project with Jay in 2000-something. Dilla and I were in the studio, and he came through with Wajeed. We didn't formally meet, we just said what's up. We officially met at Dilla's funeral. He just came up and thanked me for what I did for Dilla. I was Dilla's friend. I forget exactly what he said.

Egon: Did you know Karriem's music?

Madlib: I knew his stuff from Slum Village. He produced one of their hits, the one with Dwele singing ["Tainted"]. So we just hooked up and traded some music. Then I found out about his jazz roots. We both know the same amount of jazz and hip-hop. We both grew up in families steeped in jazz. And Karriem? He's played with everyone: Oscar Peterson, Milt Jackson, Betty Carter.

Egon: It bugs me out that his father is Emmanuel Riggins, the organist on that Wooden Glass cut I reissued on The Funky 16 Corners. He played with Grant Green on all of those crazy records. Karriem said his dad was even on the Grant Green soundtrack for The Final Comedown.

Madlib: Man, I had no idea. I actually found that out from you. His dad was tight. But I would have put it together. I mean, how many people named Riggins were out there doing that shit in the Seventies? Same with Georgia Anne Muldrow's dad. I knew his music, too, but I didn't put it together that he was Georgia's dad for a while.

Egon: How did the Supreme Team concept come about?

Madlib: Supreme Team was Quas's idea. We didn't even know we'd become Supreme Team, shit just connected. Now Quas is all jealous because we're taking the beats.

Egon: Your "Voltar Por Cima" joint is some psychedelic hip-hop, with all those crazy Brazilian loops.

Madlib: Respect to São Paulo. That's from going to Brazil, listening to different things, trading CDs with different types of cats. Rather than "just listening to hip-hop," and all that bullshit, you know?

Egon: Who was the drummer you sampled on that record?

Madlib: The drummer is Tutti Moreno, one of my favorite Brazilian jazz drummers.

Egon: You're excited about rapping again. I haven't heard you this excited on a record since Jaylib.

Madlib: I'm always excited about rapping. But I have to wait for that mode. I wasn't in that mode for a while. The last mode I was in was some black-rock jazz. But I've been listening to Dilla's music every day since he died.



  Zmarł Louie Bellson
Ceniony perkusista Louie Bellson, współpracujący m.in. z Dukiem Ellingtonem, Louisem Armstrongiem, czy Bennym Goodmanem zmarł 14 lutego w wieku 84 lat.

Muzyk po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę w 1940 r. zwycięstwem w konkursie Gene'a Krupy na najbardziej utalentowanego młodego perkusistę. Skądinąd to właśnie Krupę zastąpił później u jednego ze swoich pierwszych szefów, Benny'ego Goodmana.

Bellson współpracował także z big-bandami Tommy'ego Dorseya i Harry'ego Jamesa, a w 1951 r. zaangażował go Duke Ellington. Dynamiczna i precyzyjna gra Bellsona stanowiła uderzający kontrast do czasem dość apatycznego akompaniamentu jego poprzednika, Sonny'ego Greera. Ellington korzystał też z kompozycji nowego perkusisty, takich jak "The Hawk Talks" (napisanej dla orkiestry Jamesa) czy perkusyjnego maratonu "Skin Deep".

Po odejściu od Ellingtona Bellson nagrywał i występował w przeróżnych składach, zarówno w małych zespołach, jak i orkiestrach. W połowie lat 50. wrócił na krótko do Tommy'ego Dorseya i nagrał serię płyt dla Normana Granza, akompaniując Louisowi Armstrongowi, Benny'emu Carterowi, Elli Fitzgerald, Oscarowi Petersonowi, Artowi Tatumowi i innym.

Bellson udowodnił, że był nie tylko niezmiernie efektownym i dynamicznym perkusistą, ale także wrażliwym artystą. Od wczesnych lat 60. był kierownikiem muzycznym i akompaniatorem swojej żony, Pearl Bailey, ale nie przestawał współpracować z innymi artystami: w połowie lat 60. od czasu do czasu wracał do Ellingtona i Jamesa, próbował też swych sił jako lider. Bellson komponował także dla baletu oraz zespołu jazzowego i orkiestry symfonicznej.

Jako perkusista należał do najbieglejszych technicznie perkusistów w historii jazzu. Cieszył się ogromnym wzięciem nie tylko jako muzyk, ale także nauczyciel. Imponowało też jego zaangażowanie społeczne. Podczas tras koncertowych Bellson dawał darmowe koncerty w sierocińcach i podobnych instytucjach. Na scenie podziw budziła nie tylko jego gra, ale także elementy wizualne. Jako jeden z pierwszych spopularyzował zestaw perkusyjny z dwoma dużymi bębnami, lecz w przeciwieństwie do wielu swoich kolegów używał ich ze smakiem i umiarem, unikając efekciarstwa. Poza sceną był cichym, nieco nieśmiałym bardzo prostolinijnym człowiekiem, co sprawiało, że był jednym z najbardziej lubianych muzyków swojego pokolenia.

  Charlie Mariano nie żyje
W wieku 85 lat 16 czerwca zmarł w Köln wybitny saksofonista Charlie Mariano.

Należał do najwybitniejszych twórców jazzu. Karierę jazzmana znaczą nagrania i koncerty z Dukiem Ellingtonem, Charliem Parkerem, Dizzym Gillespiem, Stanem Kentonem, Astrud Gilberto, Charlesem Mingusem, Quincym Jonesem, Oscarem Petersonem. Jego dyskografia obejmuje kilkadziesiąt autorskich płyt oraz udział w nagraniach najwybitniejszych muzyków.

Mariano należał do grona najlepszych studentów, którzy studiowali w Berklee College of Music. Pierwsze kroki jazzowe stawiał w swoim rodzinnym mieście, a wśród muzyków, z którymi grał (w późnych latach 40. i wczesnych 50. byli m.in. Herb Pomeroy, Nat Pierce, Gigi Gryce, Quincy Jones, Shorty Sherock, Larry Clinton, Bill Harris, Chubby Jackson i Jackie Byard).

W 1953 r. dołączył do orkiestry Stana Kentona, po czym pracował w Los Angeles z Shellym Manne'em. W 1958 r., już jako wykładowca podjął pracę w Berklee College of Music. W roku następnym powrócił na krótko do Kentona, poznał się z Toshiko Akyoshi, poślubił ją, a następnie założyli wspólny zespół. Ten muzyczny związek trwał do połowy lat 60.

W latach 60. Mariano grał także z Charlesem Mingusem (1962–63) oraz prowadził (1967) autorską, jazzrockową grupę Osmosis. Lata 70. i 80. Mariano spędzał przeważnie w Europie, prowadząc zespoły z Philipem Catherine'em i Jasperem Van't Hofem (np. Pork Pie). Kontynuował studia nad muzyką Wschodu, wykonywał najrozmaitsze odmiany fusion, m.in. z United Jazz And Rock Ensemble i Colours (basisty Eberharda Webera).

W ciągu całej kariery wykazywał umiejętność wiązania ze sobą różnych gatunków muzycznych wcielania ich do jazzu, nie roniąc jednak emocjonalnej intensywności swego wczesnego, nakierowanego na bebop stylu. Szczególnie ważne są jego nagrania wykorzystujące elementy muzyki etnicznej, klasycznej i ludowej. Komercyjnym sukcesem były nagrania warsztatowej formacji fusion United Jazz & Rock Ensemble oraz popularne albumy Charlie Mariano Trio ("Innuendo").

Mariano zaistniał jako artysta prawdziwie międzynarodowy poprzez badania muzyki etnicznej różnych rejonów świata, zwłaszcza Wschodu, dzięki czemu zdobył sobie ustaloną renomę (albumy z Rabih Abou-Kalilem). Ostatnie lata to okres szczególnej popularności jazzmana. Koncertował w prestiżowych salach (program "Allegro") i na największych festiwalach. Urodzinowy koncert Mariano w Kolonii ("Mariano & Friends") określono wówczas jako najważniejsze wydarzenie jazzowe w Niemczech.

  Archiwum z Jazz Forum 2002
Jazz Forum 2002/1-2

W zasadniczej części numeru: Dave Holland, Nils Petter Molvaer i Olo Walicki

CD DLA PRENUMERATORÓW
"Unia" - rozmowa z Jackiem Pelcem
Następna płyta: Bill Ramsey & Jazz Band Ball Orchestra "Caldonia!"

NEWS
Ankieta Down Beatu, Konferencja globalna, Jazzowe Oscary, Księżycowy chłopiec i inne wiadomości
Tu się gra jazz!

LAUREACI
Jazz Top 2001: wyniki ankiety czytelników Jazz Forum Ad Libitum
Co zrobić, aby nie było gorzej, Krzysztof Sadowski

FESTIWALE
Kalendarz jazzowy 2001
Pescara Jazz, Krystian Brodacki
Głogów na Topie, Andrzej Matysik
Komeda Jazz Festival, Andrzej Pietras
Kalisz 2001, Andrzej Winiszewski
Guitar City, Przemek Psikuta
Jazz Juniors, Robert Buczek

RETROSPEKCJA
Norman Granz, Oscar Peterson i inni, Aleksiej Bataszew

CODA
Ci, co odeszli 2001
Pożegnania: Tommy Flanagan, Ralph Burns, Stanisław Zybowski, Marek Łabunowicz, Grzegorz Ciechowski

LIVE
Życie pisane na orkiestrę, Andrzej Dorobek
Hancock robi swoje, Wojtek Karolak

FEATURES
Dave Holland: pomiędzy tradycją i nowoczesnością, Marek Romański
Nils Petter Molvaer: muzyczny ogród Boga, Patrycja Długoń
Olo Walicki: kontrabasista aktywny, Monika Brzywczy
Gladko, Roman Kowal
Początki jazzu w Polsce: Szymon Kataszek, Krzysztof Karpiński

RECENZJE
Miles Davis
John Coltrane
McCoy Tyner
Keith Jarrett
Stefon Harris & Jacky Terrasson
AESOP Quartet
Dave Holland Quintet
Charlie Haden/Egberto Gismonti
Richard Bona
Marc Ribot
Ronny Jordan
Peter White
Nicolas Simion Group
Mariusz Bogdanowicz
Grzegorz Kapołka Quartet
Książki: "Przewodnik po filmach muzycznych"
Nowe płyty

PRENUMERATA
Kupon subskrypcyjny
Uzupełnij swoją kolekcję

STRAGAN MUZYCZNY

  Archiwum z Jazz Forum 2000
Jazz Forum 2000/3

W numerze: Polski jazz lat 90., Tomasz Stańko, Pat Metheny, Charlie Byrd, Joachim Berendt.

NASZA PŁYTA
Sami Swoi "XXX-lecie Live Concert"
Sami Swoi, czyli zespół, Jan Mazur
Kto tak pięknie gra, Wojtek Siwek

NEWS
Stulecie Armstronga, Następcy Monka, Tribute to Art, Blues dla Dużego, Spotkanie z pisarzem i inne wiadomości
Listy
Tu się gra jazz

POLEMIKI
Encyklopedia Jazzu, Krzysztof Niźnik

CODA
Pożegnanie Pana Lecha
Dietrich Schulz-Kohn, Leroy Lowe, Nat Adderley, Friedrich Gulda

LIVE
Jazz Top '99, Krzysztof Zalewski
Ellington po krakowsku, Bogdan Chmura
Andrzeja Mitana 30 lat prowokacji, Jacek Wudarczyk

FESTIWALE
Jazz nad Brdą, Magda Piórek
Bielska Zadymka, Marcin Morawski

WYWIADY
Michał Tokaj: muzyka idzie naprzód, Monika Brzywczy
Pat Metheny, Krzysztof Zalewski
Charlie Byrd: bossa nova - pomysł żony, Krystian Brodacki
Joachim Berendt: rozmowa na koniec świata, Paweł Brodowski

DEKADA
Polski jazz lat 90. - ankieta krytyków
Jak głosowali krytycy
Refleksje krytyków

TRIBUTE
Litania - album dekady
Echa Litanii

OSTATNI CHORUS

RECENZJE
CDs
Keith Jarrett
David S. Ware
Dewey Redman/Cecil Taylor/Elvin Jones
Horace Silver
Lester Bowie Brass Fantasy
Gonzalo Rubalcaba
Joey Baron
Tom Harrell
Steve Lacy
Ethnic Heritage Ensemble
Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble
Mino Cinelu
Oscar Peterson
Ben Webster
Yellowjackets
Bob James
Elisabeth Karsten
Septeto Nacional
Burhan Ocal/Jamaaladeen Tacuma
Eliades Ochoa
Charlie Musselwhite
Ladysmith Black Mambazo
Tomasz Stańko Quintet
Miłość & Lester Bowie
Zbigniew Preisner
Włodek Pawlik Quartet
Jacek Pelc
Golec uOrkiestra
Karolina Styła

  Archiwum z Jazz Forum 2000
Jazz Forum 2000/9

W numerze: Urszula Dudziak, Jazz Na Białorusi, Hat Hut Records.

NASZA PŁYTA
Spowiedź Jerzego Małka, Paweł Brodowski
Następna płyta - "Polska nuta"

NEWS
Ankieta krtytyków "Down Beatu", Urodziny Oscara Petersona, Urodziny Adama Makowicza, Old Clesmers' Meeting i inne wiadomości
Tu się gra jazz!

LISTY
Jazz nad Odrą: tamte czasy nie wrócą, Jak to z "Rurą" było (i jest)

FESTIWALE
Maraton sztuki improwizowanej, Andrzej Dorobek i Henryk Palczewski
Jazz na Starówce, Monika Brzywczy
Gorący Kraków, Grzegorz Tusiewicz
Gdynia Summer Jazz Days, Andrzej Winiszewski
Sopot Molo, Krzysztof Sadowski
Roskilde 2000, Andrzej Zawadzki
North Sea, Jan Minkiewicz
Umbria Jazz, Antoni Beksiak
Warsztaty..., Henryk Choliński

LIVE
Natalie Cole w Warszawie, Aleksander Mazur

FEATURES
Nieziemskie brzmienia Urszuli Dudziak, Anna Bernat
Jazz na Białorusi, z Arkadziem Eskinem rozmawia Dmitri Padbiarezski
Białoruski Jazz?, Anna Ałładowa
Werner Wunderlich: ambasador polskiego jazzu, Joanna Skibińska i Vitold Rek
Hat Hut Records, Maciej Karłowski

RECENZJE
John Coltrane
The Cannonball Adderley Quintet
Uri Caine Ensemble
James Carter
George Benson
B.B.King
B.B. King & Eric Clapton
Louis Sclavis
Romano / Sclavis / Texier
St.Germain
Manu Chao
Richard Galliano
Charlie Hunter
Manuel Rocheman
Evan Parker / Cecil Taylor / Barry Guy / Tony Oxley
Gianluigi Trovesi Nonet
Loos
Wadada Leo Smith
Apple Tea
Grażyna Auguścik / Urszula Dudziak
Simple Acoustic Trio
Włodek Pawlik
The World Strings Trio
Cezary Konrad
The Globetrotters
Moment Evolution

  Bernard Rich
Imię i nazwisko: Bernard Rich
Pseudonim: Buddy
Data urodzenia: 30 września 1917 Nowy Jork
Data śmierci: 2 kwietnia 1987
Instrument: perkusja

Pochodził z rodziny żydowskiej. Jego talent został odkryty wcześnie - ojciec zauważył, że już jako jednoroczne dziecko Buddy potrafił wystukiwać równy rytm pałeczkami perkusyjnymi. W wieku 18 miesięcy brał udział w przedstawieniach scenicznych. Zasłynął jako bębniarz i tancerz-stepista, występując na Brodwayu w wieku czterech lat w programie swoich rodziców. Dwa lata później odbywał trasy koncertowe jako solista, występując w amerykańskich teatrach wodewilowych, odwiedził też Australię.

Jako 11-latek założył własny zespół i po kilku latach był już atrakcją nowojorskich klubów. Od 1937 roku zaczął grać w najsłynniejszych orkiestrach swingowych prowadzonych przez Bunny'ego Berigana, Harry'ego Jamesa, Artie'ego Shawa czy Tommy'ego Dorseya. W swojej ponad 60-letniej karierze był liderem zarówno małych zespołów, jak i dużych orkiestr.

Przez cały ten okres grał również w zespołach prowadzonych przez gigantów jazzu, takich jak Art Tatum, Lionel Hampton, Ray Brown, Oscar Peterson, Dizzy Gillespie, Roy Eldrige, Louis Armstrong, Lester Young. Był stałym członkiem grupy koncertowej Normana Granza Jazz At The Philharmonic, a także Big Four kierowanej przez Charlie Venturę. Występował z zespołami Franka Sinatry.

W 1966 reaktywował swój big band, który z powodzeniem występował aż do końca lat 70. To z tą formacją nazwaną Buddy Rich and the Killer Force wystąpił w 1977 roku w Sali Kongresowej w Warszawie. W swoich zespołach Rich dawał szanse młodym muzykom, promując wielu doskonałych instrumentalistów i aranżerów. Może właśnie dlatego w repertuarze tych orkiestr z późniejszego okresu znajdowało się wiele jazzu z elementami rocka i fusion. Do końca (zmarł w 1987 roku) Buddy Rich emanował niesamowitą energią i ekspresją, prezentując wirtuozerską technikę gry na bębnach, a zwłaszcza swoje precyzyjne i efektowne press rolls (dwójki dociskowe)

Zmarł 2 kwietnia 1987. Zapytany w szpitalu, czy jest na coś uczulony, odpowiedział: "Tak, na muzykę country." Były to jedne z ostatnich jego słów.

  VA - Jazz After Midnight - 2nd Step


Artist: VA
Title Of Album: Jazz After Midnight 2nd Step
Year Of Release: 2008
Genre: Jazz / Vocal Jazz / Oldies
Quality: Mp3
Bitrate: ~160 kbps VBR
Total Time: 135:31 min
Total Size: 161 Mb

Tracklist:
--------------
CD 1:

01. Quincy Jones - Medley (6:1
02. Sarah Vaughan - Lullaby of Birdland (4:01)
03. Bruno De Filippi - Clelia Jazz Waltz (3:0
04. Miles Davis - It Never Entered My Mind (4:02)
05. Franco Cerri - Cerri Medio A Tutto (4:09)
06. Don Byas - Laura (4:15)
07. The Modern Jazz Quartet - Django (7:02)
08. Tony Arco Quintet - Monkerino (6:32)
09. John Coltrane - Tanganyika Strut (10:00)
10. Jw Orchestra Association - Hey Jude (4:12)
11. Totts Thielemans - Skylark (2:04)
12. Dizzy Gillespie - Tin Tin Deo (2:40)
13. Thelonius Monk - Evidence (8:4
14. Clifford Brown - Daahoud (4:01)
15. Renato selliani - For You (4:47)

CD 2:

01. Ella Fitzgerald - Blue Moon (3:11)
02. Paolo Tomelleri - Loneliness (4:05)
03. Astrud Gilberto Featuring Chet Baker - Far Away (4:23)
04. Bud Powell - Autumn In New York (2:52)
05. Dave Brubeck - Pennies From Heaven (6:27)
06. Guidi Manusardi Quartet - Falling (3:37)
07. Charlie Paker - I Remember You (3:03)
08. Marco Gotti Octet - Va Pensiero (7:2
09. Nat King Cole Trio - Sweet Lorraine (4:35)
10. Lena Horne - I'd Do Anything (2:47)
11. The Oscar Peterson Trio - Falling In Love With Love (6:05)
12. Ahmad Jamal - Pavanne (4:25)
13. George Benson Quartet - Lil Darlin (11:0
14. Art Blakey & His Jazz Messangers - Almost Like Being In Love (4:57)
15. Sante Palumbo Trio - My Dear Johann Sebastian (4:10)

KODHIHI http://hotfile.com/dl/2672163/b6671ba/Jazz_After_Midnight.rar.html KODHIHIKUNIEC

  VA: JAZZ FOR DINNER (2006)


Track Listings:
Disc: 1
1. Enchantment - Bailey Rae, Corinne
2. Moody's Mood For Love - Winehouse, Amy
3. You're Gonna Make Me Lonesome - Peyroux, Madeleine
4. Day Is Done - Hunter, Charlie & Norah Jones
5. California Dreamin' - Womack, Bobby
6. Mas Que Nada - Mendes, Sergio
7. Soul Bossa Nova - Jones, Quincy
8. Cantaloop (Flip Fantasia) - Us3 & Rahsaan/Gerrard Prescencer
9. In Crowd - Lewis, Ramsey Trio
10. Watermelon Man - Hancock, Herbie
11. Sidewinder - Morgan, Lee
12. Route 66 - Troup, Bobby
13. Fly Me to the Moon - London, Julie
14. Fever - Lee, Peggy (1)
15. Nature Boy - Cole, Nat 'King'
16. Sway - Cincotti, Peter
17. My Funny Valentine - Baker, Chet
18. Crazy - Stigers, Curtis
19. Someone To Watch Over Me - Vaughan, Sarah
20. Mad About The Boy - Washington, Dinah
21. Feeling Good - Simone, Nina

Disc: 2
1. What A Difference A Day Made - Cullum, Jamie
2. Look Of Love - Krall, Diana
3. Girl from Ipanema - Gilberto, Astrud & Stan Getz
4. Desafinado - Getz, Stan
5. Song for My Father - Silver, Horace
6. Tequila - Montgomery, Wes
7. Rose Rouge - St. Germain
8. Black Is The Colour Of My True Love's Hair - Simone, Nina
9. Speak Low - Holiday, Billie
10. Please Please Me - Dusk, Matt
11. Only Love Can Break Your Heart - Herbert, Gwyneth
12. Misty Blue - Fitzgerald, Ella
13. It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing) - Dr. John
14. Giblet Gravy - Benson, George
15. Night Train - Peterson, Oscar
16. April In Paris - Parker, Charlie
17. Ev'ry Time We Say Goodbye - Fitzgerald, Ella
18. That Ole Devil Called Love - Holiday, Billie
19. Panic - Puppini Sisters

Quality: VBRkbps / 44kHz / Joint Stereo

149.40 MB

ed2k://|file|Jazz.For.Dinner(2006)-2cd's.Scruff.rar|156653925|0BAC71CF6B4B6A72A95C1E2E300CF461|h=F5M2466ELHTJIUZASHUBZP3BX4ER7RLB|/


  Odpierdolcie się
Jak byłem na jego koncercie w 1959 roku



Ja w 63'. Grał w kwartecie m.in. z Oscarem Petersonem (b) - (g) i (dr) nie pamiętam. Całość - rewelacja, zwłaszcza, że to prekursorskie prezentacje modern jazzu.

PS. Co tytuł wątku ma do rzeczy?

  Ella Fitzgerald

Ella Fitzgerald - to jedna z najwybitniejszych piosenkarek w historii muzyki jazzowej. Śpiewała jazz, smooth jazz, swing i bebop.

Wybrana dyskografia artystki:

The Chronological Ella Fitzgerald (1939),
Webb On The Air (1940),
Live From The Roseland Ballroom (1940),
Ella And Ray (1948),
The Ella Fitzgerald Set (1949),
Ella Sings Gershwin (1950),
Ella Fitzgerald Sings The Cole Porter Songbook (1956),
Ella Fitzgerald Sings The Rodgers And Hart Songbook (1956),
Ella And Louis (1956; z Louisem Armstrongiem),
Porgy And Bess (1956; z Armstrongiem),
Ella Fitzgerald Sings The Duke Ellington Songbook (1957),
Ella Fitzgerald At Newport (1957),
Ella And Louis Again (1957),
Ella Fitzgerald At The Opera House (1957),
Ella Fitzgerald Sings The Irving Berlin Songbook (1958),
Ella Sings Sweet Songs For Swingers (1958),
Ella Swings Lighty (1958),
Ella Fitzgerald Sings The George And Ira Gershwin Songbook (1959),
Mack The Knife – Ella In Berlin (1960),
Ella Wishes You A Swinging Christmas (1960),
The Intimate Ella (1960),
Ella Fitzgerald Sings The Harold Arlen Songbook (1961),
Ella Swings Gently With Nelson (1962),
Ella Fitzgerald Sings The Jerome Kern Songbook (1963),
These Are The Blues (1963),
Ella At Juan-Les-Pins (1964),
Hello, Dolly! (1964),
Ella Fitzgerald Sings The Johnny Mercer Songbook (1964),
Ella At Duke’s Place (1965),
Ella In Hamburg (1965),
The Stockholm Concert (1966; z Dukiem Ellingtonem),
Ella And Duke At The Cote D’Azure (1966),
Whisper Not (1966),
Brighten The Corner (1967),
Misty Blue (1967),
30 By Ella (1968),
Sunshine Of Your Loye/Watch What Happens (1969),
Things Ain’t What They Used To Be (1970),
Ella At Nice (1971),
Ella Fitzgerald And Cole Porter (1972),
Ella Fitzgerald At Carnegie Hall (1973),
Take Love Easy (1974),
Ella In London (1974),
Fine And Mellow (1974),
Ella At The Montreux Jazz Festival ’75 (1975),
Ella And Oscar (1975; z Oscarem Petersonem),
Again (1976; z Joem Passem),
Montreux ‘77 (1977),
Lady Time (1978),
A Classy Pair (1979; z Countem Basiem),
A Perfect Match – Basie And Ella (1979),
Ella Fitzgerald Sings The Antonio Carlos Jobim Songbook (1981),
Best Of Ella Fitzgerald (1981),
The Best Is Yet To Come (1982),
Easy Living (1983),
Speak Love (1983),
Nice Work If You Can Get It (1983),
Compact Jazz (1987),
Compact Jazz Ella Fitzgerald & Louis Armstrong (1988),
A 75th Birthday Tribute (1993),
The Pablo Years (1993),
My Happiness (1993; z Bingiem Crosbym),
The Complete Songbooks (1993; zestaw 18 CD),
The Complete Recordings 1933-40 (1993)

Polecam na odprężenie i rozmarzenie.

  Piosenka musi mieć tekst a krytyk wrażliwość ;)

Skupie sie powiedzmy na - pianiście. W sklad jego warsztatu wchodzić bedzie:

- podstawowe przy wykonywaniu zawodu muzyka umiejetnosci, takie jak np. czytanie i pisanie, podstawy harmonii i kontrapunktu
- znajomosc literatury muzycznej, zwlaszcza fortepianowej
- doskonalona, a co najmniej utrzymywana, manualna bieglosc (co najmniej na poziomie przecietnego absolwenta szkoly muzycznej, najlepiej wyzszej.)

Dlaczego? Bo dopiero na tej podstawie można budować - talent.



Nie masz racji Gasket.
Nikt oprócz Boga nie jest dysponentem talentów i niestety nie wiemy, jakie kryteria rządzą ich "przydziałem". Wiem, że talentu się nie buduje, choć do jego rozkwitu potrzebna jest praca obdarzonego...

Gdyby obowiązywały "podstawy" - o jakich piszesz w cytowanej wypowiedzi - o karierze pianistycznej mogliby od razu zapomnieć tacy muzycy-samoucy jak Art Tatum, Erroll Garner, czy Oscar Peterson.
Schodząc z kręgu jazzowych pianistów na panteon muzyków rockowych i popowych spotkamy takich "nieuków muzycznych" jak śp.: J.Lennon, i tak lubiani przez Niemena George Harrison i Jimmy Hendrix .

Nie muszę już chyba wymieniać z nazwiska wszystkich Geniuszy soulu, z których tylko wybrani mogli pobierać nauki muzyczne w tancbudach i z radia w szoferce, bo pozostali edukację czerpali z przybytków o ogólnie wątpliwej renomie (nie mówiąc o muzycznej).
Czemu nie zalogowałeś się na Im poświęconych forach ? Mów tam o skalach i kontrapunktach !

W tej sytuacji lektura Forum, na którym co rusz piszemy o Niemenie, czy Marku Grechucie : wielki pieśniarz, genialny wykonawca, znakomity kompozytor etc. musi stanowić dla Ciebie niewyobrażalne źródło tortur !

I to chyba lepiej, ze po swojemu zarzucam mu tylko brak warsztatu. Bo przeciez ktos inny moglby powiedziec, ze do komponowania, czy grania na klawiszach - nie mial talentu!

Niepotrzebnie niestety staral sie zostać kimś, kim nie był.



Oczywiście tylko Ty- Panie G.- wiesz : kim był i kim powinien zostać :N: ...

Podejrzewam, że w przypływie łaski pozwoliłbyś Mu skończyć na śpiewaniu w N- Czarnych ?! Zgadza się ?

A tak już na poważnie - planuję zalożenie osobnego tematu poświeconego niemenowym "kompozycjom".



Na poważnie, to przy całkowitej obojętności Moderatora za często Gasket przegina pałę ...

Rozumiem, że wolno Mu powątpiewać w wielkość artysty (nie jest ona wszak zadekretowana), ale neguje warsztat muzyczny Niemena, interpretacje poezji, a nawet wykpiwa, że utwory te nazywamy kompozycjami ...

Mam propozycję : Gaskecie, załóż jeden temat poświęcony swoim myślom, bo czytając Forum mam już dość przeskakiwania prowokacyjnych placków, którymi je upstrzyłeś !

P>S> I jeszcze jedno ... Mam pytanie. Odpowiedź może troszkę pomóc zahukanym, milczącym Userom . Napisz Im- nieśmiałym:

Jak w sobie wyhodować taką megalomanię ..?

To mógłby być pierwszy post w temacie Refluksje Gasketa :idea:

  Carla Peterson
Carla Petersonps. Perla (ur. 6 kwietnia 1974 roku w Cordobie w Argentynie) – argentyńska aktorka.
Występowała głównie w sztukach teatralnych, m.in. w sztuce "Gdzie jest Janet?". Był to komediodramat w którym zagrała wraz z Claudią Fontan (Mercedes z "Jesteś moim życiem"). Występowała na Broadwayu w sztuce "No te hagas elloco". Na małym ekranie zadebiutowała w wieku 17 lat w serialu "Dance party". Następnie posypały się role m.in. w serialu "Princesa" oraz "Narana y media" i "Verano del 98". W serialu "Młodzieńcza miłość" zagrała matkę, samotnie wychowującą syna Tommy'ego, a zarazem kobietę szukającą miłości, szczęścia i spokoju. Później wystąpiła jeszcze w paru telenowelach m.in. "Son amores", "La Ninera" i "Pensionados".W 2005 roku na ekrany kin wszedł film pt.: "El Frijol", jest to argentyńsko-meksykańsko-amerykańska produkcja z udziałem Carli. W 2006 roku nastąpił przełom w karierze aktorki, a stało się to za sprawą roli Constanzy Insua – narzeczonej Martina Quesady w serialu "Jesteś moim życiem" (Sos mi vida). Aktorka stała się najpopularniejszym czarnym charakterem na świecie (emisja serialu w ponad 40 krajach świata) oraz jedną z najbardziej rozpoznawanych aktorek w Argentynie. Jej sukces w roli Constanzy zaowocował propozycją zagrania w kolejnej telenoweli. Kilka tygodni temu Carla rozpoczęła zdjęcia do nowego serialu "Lalola" w którym zagra pierwszoplanową rolę u boku Luciana Castro.

Telenowele:
2008 Los exitosos Pells
2007 Lalola jako Lalo / Lola
2007 Plumíferos jako Clarita
2006 Jesteś moim życiem (Sos mi vida) jako Constanza Insua
2005 Mujeres asesinas
2005 Amarte asi
2004 Pensionados jako Sandra
2004 La Niñera jako Ana Wainer
2002 Son amores jako Brigitte
2001 Młodzieńcza miłość (Enamorarte) jako Lucia Preto
1998 Verano del '98 jako Perla Gómez
1997 Naranja y media jako Valeria
1996 La Nena
1994 Aprender a volar
1994 Montaña Rusa jako Maria
1992 Princesa

Teatr:
Comedia
Alcestes
El castillo de Kafka
Chicas catolicas
Quien es Janet?
Todo esta bien si termina bien
Para todos los gustos
El cuento de invierno

Nagrody:
* 2007 Nominacja do nagrody "Martin Fierro" (latynoski oskar) za rolę Constanzy w serialu "Jesteś moim życiem" w kategorii aktorka drugoplanowa, jednak aktorka przegrała z Eriką Rivas z telenoweli "Casados con hijos". Zamiast tego odebrała statuetkę za swojego serialowego kolegę Carlosa Belloso który wygrał w kategorii aktor drugoplanowy za rolę Quique Ferettiego, a nie mógł pojawić się na ceremonii rozdania statuetek.
* 2007 Nagroda "Clarin Premios Espectaculos" w kategorii najlepszej aktorki komediowej za rolę w serialu "Lalola". Tam też wraz z resztą obsady odebrała statuetkę dla telekomedii Lalola. Początkowo nagrodę tę przyznano Natalii Oreiro za telenowelę Jesteś moim życiem jednak Natalia oddała nagrodę Carli za rolę w "Laloli"

Ciekawostki:
* Ulubiony film: "Dzieci niebios" Majida Majidi z 1997 roku
* Ulubiony reżyser: Bob Fosse
* Ulubiony gatunek muzyczny: jazz i pop
* Ulubione miasto: Rzym












Fuente:http://pl.wikipedia.org/wiki/Carla_Peterson dnia 17.09.2008, Śro, 12:26, w całości zmieniany 2 razy

  Carla Peterson

Carla Peterson ps. Perla (ur. 6 kwietnia 1974 roku w Cordobie w Argentynie) – argentyńska aktorka.
Carla Peterson znana jest z telenoweli Argentyńskiej Jesteś moim życiem, gdzie zagrała rolę Constanzy Insua oraz z roli Lucii w telenoweli "Młodzieńcza miłość". Obie telenowele emitowała stacja TV 4. Wcześniej znana bardziej jako aktorka teatralna. W obszernym wywiadzie udzielonym dla dwutygodnika "Świat seriali" Carla stwierdziła że docenia uroki bycia singlem, aktorka wciąż jest samotna. Jest najstarszą z trójki dzieci prawniczki i pilota. Przodkowie jej matki przyjechali do Argentyny z Włoch.

Kariera artystyczna
Carla występowała głównie w sztukach teatralnych, m.in. w sztuce "Gdzie jest Janet?". Był to komediodramat w którym zagrała wraz z Claudią Fontan (Mercedes z "Jesteś moim życiem"). Występowała na Broadwayu w sztuce "No te hagas elloco". Na małym ekranie zadebiutowała w wieku 17 lat w serialu "Dance party". Następnie posypały się role m.in. w serialu "Princesa" oraz "Narana y media" i "Verano del 98". W serialu "Młodzieńcza miłość" zagrała matkę, samotnie wychowującą syna Tommy'ego, a zarazem kobietę szukającą miłości, szczęścia i spokoju. Później wystąpiła jeszcze w paru telenowelach m.in. "Son amores", "La Ninera" i "Pensionados".W 2005 roku na ekrany kin wszedł film pt.: "El Frijol", jest to argentyńsko-meksykańsko-amerykańska produkcja z udziałem Carli. W 2006 roku nastąpił przełom w karierze aktorki, a stało się to za sprawą roli Constanzy Insua – narzeczonej Martina Quesady w serialu "Jesteś moim życiem" (Sos mi vida). Aktorka stała się najpopularniejszym czarnym charakterem na świecie (emisja serialu w ponad 40 krajach świata) oraz jedną z najbardziej rozpoznawanych aktorek w Argentynie. Jej sukces w roli Constanzy zaowocował propozycją zagrania w kolejnej telenoweli. W telenoweli "Lalola" gra pierwszoplanową rolę u boku Luciana Castro.

Seriale / telenowele
2007 Lalola jako Lalo / Lola
2007 Plumíferos jako Clarita
2006 Jesteś moim życiem (Sos mi vida) jako Constanza Insua
2005 Amarte asi
2004 Pensionados jako Sandra
2004 La Nienera jako Ana Wainer
2002 Son amores jako Brigitte
2001 Młodzieńcza miłość (Enamorarte) jako Lucia Preto
1998 Verano del '98 jako Perla Gómez
1997 Naranja y media jako Valeria
1996 La Nena
1994 Aprender a volar
1994 Montana Rusa jako Maria
1992 Princesa

Filmy
2005 El Frijol

Sukcesy
Pierwszym telewizyjnym sukcesem Carli okazała się rola Perli Gomez w serialu "Verano del 98'". Serial przysporzył aktorce wielu fanów dzięki którym przez dłuższy czas Carla nazywana była przez nich "Perlą". Rola Lucii w "Młodzieńczej miłości" otworzyła aktorce drogę do międzynarodowej kariery, a utwierdziła jej pozycję na świecie rola Constanzy w serialu "Jesteś moim życiem".

Nagrody i nominacje
2007 Nominacja do nagrody "Martin Fierro" (latynoski oskar) za rolę Constanzy w serialu "Jesteś moim życiem" w kategorii aktorka drugoplanowa, jednak aktorka przegrała z Eriką Rivas z telenoweli "Casados con hijos". Zamiast tego odebrała statuetkę za swojego serialowego kolegę Carlosa Belloso który wygrał w kategorii aktor drugoplanowy za rolę Quique Ferettiego, a nie mógł pojawić się na ceremonii rozdania statuetek.
2007 Nagroda "Clarin Premios Espectaculos" w kategorii najlepszej aktorki komediowej za rolę w serialu "Lalola". Tam też wraz z resztą obsady odebrała statuetkę dla telekomedii Lalola. Początkowo nagrodę tę przyznano Natalii Oreiro za telenowelę Jesteś moim życiem jednak Natalia oddała nagrodę Carli za rolę w "Laloli"

Ciekawostki
Ulubiony film: "Dzieci niebios" Majida Majidi z 1997 roku
Ulubiony reżyser: Bob Fosse
Ulubiony gatunek muzyczny: jazz i pop
Ulubione miasto: Rzym

  Swinging Jura
21 czerwca 2008 r. w małej miejscowości Olsztyn koło Częstochowy w ogrodach restauracji "Mały Dworek" koncertował Swing Workshop Wojtka Kamińskiego, ten rewelacjny koncert zrobil na publiczności olbrzymie wrażenie a w szczególności wirtuozowska gra pana Wojciecha Kamińskiego.
Warto przybliżyć tą wyjątkową postać, która nie tylko koncertuje ale prowadzi wybitną działalność pedagogiczną.
Wojciech Kamiński to pianista i organista jazzowy, kompozytor i aranżer. Na fortepianie gra od 3-go roku życia, do szkoły muzycznej zaś został przyjęty w wieku 5-ciu lat.
Będąc uczniem Średniej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie fortepianu, zainteresował się już muzyką jazzową słuchając Radia Luxemburg. Jak sam wspomina, radio to, podobnie jak muzyczne audycje Willisa Canovera w Głosie Ameryki, stanowiły okno przez które, w tamtym czasie, można było tę muzykę chłonąć. Pierwszy swój zespół jazzowy założył w czasach szkolnych, co nie spotkało się z życzliwym przyjęciem ze strony władz szkoły. Wspólnie z bandżystą Alfredem Baranowskim założył zespół, którego nazwa oddawała ich preferencje muzyczne. Ragtime Jazz Band zadebiutował w roku 1961, a już w 1965 zdobył główną nagrodę - Złotą Tarkę, przyznaną po raz pierwszy w historii festiwalu.
Założyciel i współzałożyciel "Ragtime Jazz Band", "Old Timers" i "Swing Workshop". Grał m.in. w zespołach "Warszawscy Stompersi", "Hagaw", Royal Rag", "Sami Swoi", "Gold Washboard" i "big Band Stodoła".
Zadebiutował w 1961 r. z zespołem "Ragtime Jazz Band" i z tymże zespołem w trzy lata później zdobył na SFJ Jazz bad Odrą wyróżnienie indywidualne i zespołowe.
Zdjęcie Był kierownikiem muzycznym TEATRU PIOSENKI klubu studenckiego "Stodoła" w Warszawie. Występował na festiwalach Jazz Jambore i Old Jazz Meeting, gdzie zdobył Złotą Tarkę.
Był muzykiem studyjnym, współpracował z Operetką Warszawską i Filharmonią Narodową w Warszawie. Koncertował w całej Europie i na drugiej półkuli. Nagrał kilkanaście płyt solowych i zespołowych oraz kilka płyt szkoleniowych dla Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego, gdzie był również szefem szkolenia przez kilka lat. Jako szef dydaktyczny prowadził też Warsztaty Muzyczne w Chodzieży i Bolesławcu.
ZdjęcieBył kierownikiem muzycznym Andrzeja Rosiewicza i Ireny Jarockiej. Akompaniował Mariannie Wróblewskiej, Ewie Bem, Hannie Banaszak, Stanisławowi Sojce, Danucie Rinn, Barbarze Kowalskiej a także Beryl Bryden i Joe Muranai. Od kilku lat koncertuje przeważnie solowo i bardzo sporadycznie. Jest odznaczony odznaką Zasłużonego Działacza Kultury.
Od 12 lat prowadzi klasę fortepianu w Prywatnej Szkole Muzyki Rozrywkowej I i II stopnia im. K. Komedy w Warszawie www.asmr.pl
Mówi: "...w swojej klasie fortepianu zawsze dobieram poziom trudności, repertuar i style muzyczne indywidualnie pod kątem zainteresowań oraz predyspozycji i możliwości technicznych ucznia. Korzystam z materiałów szkoleniowych przebogatej biblioteki naszej szkoły i swoich prywatnych. Wykorzystuję również nagrania zawodowej sekcji rytmicznej. Może to być zarówno styl Oscara Petersona, Chick Corei, Herbie Hancocka i wielu innych. Mogą to być również standardy muzyki rozrywkowej jak i klasycznej.
Uczeń zyskuje praktykę sceniczną grając w różnych stylach z różnymi zespołami oraz w repertuarze solowym. ZdjęciePrzechodzi kolejne etapy improwizacji, aranżacji, akompaniamentu i kompozycji. Może rozwijać swoje zainteresowania muzyczne i zdolności na różnych poziomach zaawansowania.
Uważam, że nie ma dwóch takich samych uczniów i dlatego też korzystając ze swoich doświadczeń duży nacisk kładę na rozwój indywidualnych zdolności każdego ucznia z osobna. Kilku moich uczniów jest już z dużym powodzeniem zauważanych na rynku muzycznym".
Polecam gorąco wyjatową postać, wituoza fortepianu pana Wojciecha Kamińskiego.

  SAX CLUB w Uchu - ERA JAZZU - Freddy Cole.
Tradycją ERY JAZZU się świąteczne projekty „ Christmas .” W ciągu ostatnich lat zaprezentowano m.in. recital Diany Krall, ,wystąpił gitarzysta Al Di Meola, wielkim echem odbiły się koncerty Detroit Gospel Singers, szczególny charakter miały koncerty New Orleans Joyful Gospel Singers oraz Golden Gospel Singers oraz wieczór ballad jazzowej divy Dee Dee Bridgewater.

Tym razem gwiazdą grudniowego koncertu będzie legendarny Freddy Cole - wokalista, pianista i …młodszy brat Nat King Cole’a oraz wujek Natalie Cole. Ale Freddy Cole jest przede wszystkim jednym z najznamienitszych wokalistów jazzu i autentyczną ikoną amerykańskiego jazzu. „ Nie jestem moim bratem – to ja „ – takim sloganem nawiązuje do rodzinnej, muzycznej tradycji . Bo to właśnie popularni wokaliści jazzu i muzyki rozrywkowej stanowią „ family Cole sound ”.

Urodził się (15.10.1931) i wychował w rozmiłowanej w muzyce rodzinie, jako najmłodszy z piątki rodzeństwa. Jego trzej braci (Eddie, Ike oraz Nathaniel ) byli także muzykami. Ojciec - pastor Pierwszego Kościoła Baptystów - i jego rodzina cieszyła się uprzywilejowaną pozycją w czarnej społeczności. „ Już jako 5- 6 latek grałem na fortepianie ze słuchu, naśladując matkę, kierowniczkę chóru. A muzyka zawsze była wokół nas. W naszym rodzinnym domu w Chicago bywali dobrzy znajomi rodziców - Duke Ellington, Count Basie czy Lionel Hampton” - wspomina po latach. W wieku 12 lat Freddy zaczął uczęszczać na prywatne lekcje muzyki. Nie ustrzegło to go od wpływów jazzu, który rozbrzmiewał w Chicago na każdym rogu ulicy, a w szkole Cole' a roiło się od przyszłych gwiazd jazzu ( jak Ray Nance, Eddie South czy Milt Histon). Pierwsze zawodowe ostrogi zdobywał grywając - wraz z bratem Natem -w zespołach Dizzy’ego Gillespiego i Sonny’ego Greera. Jednak największe wrażenie wywarł na nim śpiewak Billy Eckstine , który młodego pianistę i wokalistę wprowadził na estrady chicagowskich klubów. Jako osiemnastolatek odbył pierwsze trasy koncertowe, by wrócić do przerwanej, muzycznej edukacji w Roosevelt Institute of Chicago. W 1951 roku przeniósł się do Nowego Jorku i kontynuował naukę w słynnej Julliard School Of Music. To wtedy najmocniej ulegał wpływom swoich mistrzów: Oscara Petersona, Johna Lewisa oraz Teddy’ego Wilsona .Po dyplomie w New England Conservatory of Music wrócił na trasę koncertową z zespołem Earl Bostica, Johnny’ego Colesa i Benny Golsona. Już wtedy zwrócono uwagę na charyzmatycznego wokalistę i zdolnego pianistę. Coraz częściej ferowano entuzjastyczne opinie i zwracano uwagę, że starszy brat Nat „ King „ Cole’a bardzo ulega stylistyce i urokowi muzyki Freddy’ego. Komercyjny sukces i estradowa kariera Nat „King” Cole’a w pewnym stopniu skierowała muzykę Freddy’ego w jazzowe rejony. Jego pierwszy wielki przebój „ Whispering Grass” stał się wydarzeniem równie sensacyjnym, jak „ Nature Boy” starszego brata. Zdolny pianista nieoczekiwanie znalazł się w kręgu najważniejszych ówczesnego jazzu ; koncertował wraz z Kennym Burrellem, Al. Hilbblerem, Shirley Bassey, Lesterem Young’em a nawet Johnym Coltrane’m. Sporym wydarzeniem komercyjnym był także singiel „The Joke’s On Me”, który okrzyknięto jednym z najważniejszych nagrań nowoczesnego soul-jazzu lat 50-tych.Nieoczekiwanie ton tej muzyce zaczęli nadawać w Ameryce dwaj pianiści - wokaliści : Freddy i Nat Cole.

Gdyby nie oszałamiający sukces Nata Cole'a w roli piosenkarza, niewykluczone, że obaj znaleźliby się w gronie mentorów nowego kierunku. Również ze względów pozamuzycznych, ponieważ be - bop narodził się m.in z poczucia dumy czarnych muzyków (a tej Cole' om nie brakowało) i przyczynił się do wzrostu ich znaczenia w amerykańskim społeczeństwie. Ale równie skutecznie do tego procesu przyczynili się swoimi karierami. Przetarli bowiem szlaki dla innych popularnych wykonawców murzyńskich, "śniadych Sinatrów", jak Charles Brown, Sammy Davis Junior, którzy udowodnili, że wyrafinowana sztuka nie jest tylko domeną białych.

Freddy Cole, mimo wielkich sukcesów i wspaniałych płyt, dopiero w 1972 roku wrócił do koncepcji autorskiego kwartetu , który przez ponad trzydzieści lat towarzyszy jego muzyce. Gitarzysta Jerry Byrd, perkusista Curtis Boyd oraz basista Zachary Pride to ikony amerykańskiego jazzu, które wraz z Freddy Cole’m konsekwentnie promują nie tylko „ family Cole sound ”, ale przede wszystkim kreują niepowtarzalną muzykę i klimat koncertów oraz nagrań legendarnego pianisty i śpiewka. Wśród współpracujących muzyków znaleźli się wybitni soliści:Houston Person, Steve Turre, Groover Washington, Grady Tate, Clark Terry, David Newman. Wspaniała dyskografia artysty obejmuje historyczne nagrania dla prestiżowych oficyn wydawniczych ( od legendarnej Okeh po Milestone Records) i jest ,tak po prawdzie, historią amerykańskiej muzyki jazzowej. Bestsellerowe albumy ( np. „ Sings The Music of Michel Legrand ”, „ Freddy Cole Sings Tony Bennett ” ) doskonale ugruntowały pozycję wokalisty i pianisty w USA , a okolicznościowy „ Merry Go Round ” nominowany był 2000 roku do prestiżowej Grammy Award i uznany przez krytyków za jeden z najważniejszych albumów „ christmas ” w historii jazzu. Wielkim wydarzeniem okazał się także para-dokumentaly, biograficzny film „ The Cole Nobodys Knowns” nagrodzony m.in. Grammy Award w 2007 , Golden Eagle Award oraz główną nagrodą na Black Maria Film Festival.

Być może najbardziej ciekawym aspektem muzyki Cole'a - podobnie jak muzyki jego brata i np.Louisa Armstronga - jest jej zdolność do przekraczania podziałów: pomiędzy miłośnikami list przebojów a zwolennikami jazzu, pomiędzy rock and rollowcami, a wielbicielami muzycznej komercji - wszyscy oni doskonale się przy niej czują.

Cena biletu: 100 zł.